Michel Warga speelt gitaar in de band.

Muziek en muziekinstrumenten hebben me altijd gefascineerd. Op school zat ik regelmatig elektrische gitaren te tekenen, aangezien ik dat geweldig mooie instrumenten vond en vind. In 1978 kocht ik de dubbel-LP Moonflower van Santana. Carlos Santana was toen nl. mijn grote voorbeeld, zoals hij speelde moest een elektrische gitaar klinken! Moonflower is nog altijd mijn favoriete plaat.

Uiteindelijk gebeurde het onvermijdelijke in 1986: ik kocht mijn eerste Spaanse gitaar, ging op gitaarles en leerde spelen en noten lezen. Maar wat ik echt wilde was spelen in een band. Daarvoor had ik uiteraard (...) een elektrische gitaar en versterker nodig en die kwamen er in 1989. Ik ging elektrisch gitaarles (en later ook comboles) volgen bij Rudy Kronfuss aan de VML in Hilversum, nu Globe CKC. In die tijd had ik twee muzikale collega’s, en in 1989 traden we voor het eerst op als trio (zang/toetsen/gitaar) tijdens het kerstdiner op het werk met een aantal bekende covers. Na lang repeteren ontstond hieruit de Nobucklerband, een coverband aangevuld met een zangeres, een gitarist en een sequencer-ritmesectie. In deze bezetting gaven we ons eerste echte optreden op een stalfeest voor zo’n 750 man in 1991.

In de loop der jaren volgden o.a. optredens in de Weesper horecagelegenheden Café ’t Sluisje en Bar/Dancing The Londoner. Na een aantal bezettingswisselingen werd de bandnaam medio 1993 gewijzigd in Loos Alarm!, een zesmans formatie bestaande uit zang/mondharmonica/toetsen/accordeon/basgitaar/drums/gitaar.

Loos Alarm! trad op op vele uiteenlopende feesten en partijen (ook samen met Let But Sit) en verzorgde voor Café De Natte Krant jarenlang de muziek op de vrijdag- of zaterdagavond tijdens het Sluis- en Bruggenfeest. Verder is Loos Alarm! met een eigen nummer te vinden op de dubbel-CD Music from the Swan Bridge uit 2000, een compilatie van bands uit Weesp en omstreken opgenomen in de E-Sound Studio’s (voorheen Dureco) in Weesp. Na het onverwachte overlijden van de bassist in juni 2007 is Loos Alarm! gestopt.

Begin 2008 werd ik gebeld door Yvonne van Let But Sit met de vraag of ik er misschien iets voor voelde bij Let But Sit te komen spelen. Na een korte bedenktijd ben ik de uitdaging aangegaan en ik heb er geen moment spijt van gehad!